اینم شعر منه غم زده فلک زده 
من از مردم گریزم
کجا از خود گریزم
گریزانم پريشانم
دو صد غصه ب دل دارم
دلم آشوب دریایی
چو امواج خروشانی
غبار غم چو ابر بارور، سایه فکنده بر دل زارم
....
(شاعر رها.. همون غربت خودتون,[تخلص رهغُر
])
الان تو این حال وسعم همین بود ب شاعرانگی خودتون ببخشید 
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان