وقتي كودكي دوران شادي نيست

جلوگيري از بروز افسردگي در بين كودكان
يك مربي مهد كودك درباره چگونگي بروز افسردگي در بين كودكان ميگويد: امروزه مهمترين دليل براي افسردگي كودكان رفتار والدين است، چرا كه بچهها در سنين پايين به والدين خود وابستهاند و رفتار والدين ميتواند در روحيه آنها بسيار تاثيرگذار باشد. فرزانه ميافزايد: رفتارهايي مانند تبعيض بين فرزندان، به رخ كشيدن نكات منفي كودك و ابراز نكردن صفات مثبت او و در كل رفتارهاي نسنجيده بهطوري كه روحيه او را تضعيف كند و اعتماد به نفس او را كاهش دهد، ميتواند زمينهساز ابتلا به افسردگي در كودك باشد.

غير از رفتار والدين با كودك، رفتار والدين با او هم ميتواند در بروز افسردگي نقش داشته باشد، مانند دعواهاي زناشويي مداوم و مقصر دانستن كودك در اختلافات خانوادگي، مطرح كردن مسائل اقتصادي در حضور كودك، آگاهي كودك از بيماري والدين بهطوري كه نگران از دست دادن والدينش شود و خود را در بيماري آنها مقصر بداند و در نهايت جدايي والدين. به گفته او برخي عوامل روانشناختي نيز مانند نبود عزيزان ويژه، مرگ پدر يا مادر، از دست دادن سلامت مانند نقص عضو يا بيماريهاي مزمن و لاعلاج ميتواند كودك را افسرده كند. اين مربي ميافزايد: برخي دلايل ساده مانند تعويض مدرسه يا مهدكودك، اسبابكشي و مهاجرت كه از نظر بزرگترها ممكن است متنوع و خوشحالكننده باشد، ميتواند كودك را افسرده كند، چرا كه تغيير ناگهاني و بدون مقدمه و از دست دادن دوستان براي كودك ناراحتكننده است و اگر با او همراه نباشيد و به گفتوگو با او نپردازيد، ممكن است برايش مشكلات روحي ايجاد شود.

او درباره چگونگي پيشگيري و درمان اين بيماري در بين كودكان میگوید: ايجاد فضاي صميمي و دوستانه در محيط خانوادگي، برآوردن نيازهاي كودك به اندازه، گفتوگو با او به نحوي كه خوب به حرفهايش گوش داده و به احساساتش احترام گذاشته شود و گاهي تغيير فضايي كه باعث افسردگي كودك شده است و دقت در روابط بين فردي در خانواده مانند رابطه پدر و مادر با هم و با فرزندان ديگر، همه و همه ميتواند از راهكارهاي درمان افسردگي در كودكتان باشد، در عين حال رعايت تمام اين نكات ميتواند از بروز افسردگي پيشگيري كند.

حاجاسماعيلي ميافزايد: از ديگر عوامل بروز افسردگي در بين كودكان ميتوان به عدم بروز جو رواني آرام در محيط خانواده و اطراف اشاره كرد. امروزه به دليل افزايش درگيريهاي ذهني و فكري در بين خانوادهها ديگر شاهد برگزاري نشستها و ارتباطات عاطفي بين والدين و فرزندشان نيستيم. به اين ترتيب حس تعلق كودكان ارضا نميشود. آن هم به اين دليل كه در سنين كودكي ايجاد روابط عاطفي و سرگرمي از نيازهاي حياتي محسوب ميشود. به گفته او كودكان بايد احساس تعلق، عشق و دوست داشتن را در منزل تجربه كنند. در ضمن ديگر اولويتها در پرورش كودك توجه به مساله بازي و گذران اوقات شاد و مفرح است، چون اين امر باعث رشد عاطفي، اخلاقي و شناختي در بين كودكان ميشود.

اين روانشناس ميافزايد: اين روزها اغلب بچهها درگير بازيهاي مكانيكي هستند، اين بازيهاي كامپيوتري زمينه بروز پرخاشگري را بين كودكان ايجاد ميكنند. از سوي ديگر در برخي مهد كودكها نيز با فضاي خشك و بيروح ديگر نياز به شادي و تعلق كودكان ارضا نميشود. در صورت عدم ارضاي اين نيازها شاهد بروز افسردگي در بين كودكان هستيم. او ميگويد: هرقدر فضاي مهد كودكها، پيشدبستانيها و مدارس به سمت فضاي شادابي، نقاشي، داستانپردازي، موسيقي و... سوق پيدا كند خلأ خانوادهها نيز جبران ميشود.

بايد توجه داشت گروهي ديگر از كودكان نيز به دليل مشكلات فيزيولوژيكي و ژنتيكي مبتلا به افسردگي ميشوند، اما بايد دانست كه تعداد اين كودكان اندك است. حاجاسماعيلي تاكيد ميكند: افسردگي در كودكان فقط با نشانههاي افسردگي بروز نميكند، بلكه برخی از ديگر نشانههاي رفتاري را از خود بروز ميدهند. براي نمونه در شرايط افسردگي ممكن است ارتباطات اجتماعي اينگونه كودكان كم شود و به اين ترتيب خواب آنها دچار مشكل شود يا بروز اضطرابهاي فراوان منجر به بروز تيك در آنها شود.

- - , .

گفتگوی هم میهن...