چرا تولید کننده های ما صرفا به فکر جیب خود هستند؟ و سعی نمی کنند با بالا بردن کیفیت
محصول خود (چه تولیدی و چه خدماتی) رضایت مشتری را جلب کنند؟
اگر ذهن خود را کندوکاو کنیم معدود برند های وطنی را که کیفیت قابل قبولی دارند را به یاد می
آوریم اما چرا این همه گیر نیست؟
چرا تولیدکنندگان محصول ابتدا کالایی با کیفیت مرغوب تولید می کنند ما به مرور از کیفیت آن
کاسته و بر قیمتش افزوده می شود؟
چرا ما از تولید کننده ایرانی با خرید محصولش حمایت نمی کنیم؟
چرا در تولید کننده و مصرف کننده یک عرق ملی برای به حداکثر رساندن ظرفیتها ی کیفی وجود
ندارد؟
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان