ترمودینامیک مخالف فرگشت است

این حقیقتی است که همه ما به طور پیوسته مشاهده می کنیم. مثلا اگر ماشینی را به بیابان برده و در آنجا رها کنی و سالها بعد به آن سربزنیم انتظار نداریم آن را بهتر از حالت اولش بیابیم بلکه برعکس شیشه های آن شکسته و لاستیک هایش بیرون آمده و بر زمین افتاده اند و بدنه آن در اثر هوا دچار خردگی وموتور آن نیز فرسوده شده است. این پدیده در موجودات زنده سریعتر انجام می گیرد. با استفاده از قانون دوم ترمودینامیک میتوان از راه عدد و فرمول این روند طبیعی را حساب کرد.
این قانون معروف فیزیک را قانون آنتروپی (Entropy) نیز می نامند. آنتروپی یک عامل ریاضی و وسیله ای برای اندازه گیری انرژیست و در ترمودینامیک از آن استفاده نمی شود به تعبیر دیگربه معنای میزان خللیست که دریک سیستم فیزیکی وارد می شود هر چه سیستم فرسوده تر و بی نظم تر و مضطرب تر شود این شاخص بالاتر می رود. بر اساس قانون دوم ترمودینامیک کل جهان به سمت و سوی خلل،بی نظمی واضطراب در حرکت است.

این قانون از لحاظ عملی ونظری ثابت شده است. مشهورترین دانشمندان عصر ما معتقدند که در دوره آتی تاریخ قانون دوم ترمودینامیک قانون بارز حاکم بر جهان خواهد بود. آلبرت انیشتاین این قانون را قانون کل جهان توصیف کرده است.1
نظریه تکامل به بی اعتنایی به این قانون معروف است. بلکه مکانیزمی برای طبیعت مطرح می کند که درست برخلاف این قانون است. این نظریه ادعا می کند که ذرات ومولکول های پراکنده و نامنظم و بی جان به مرور زمان به طور خود به خود دور هم جمع شده اند تا مولکولهایی بسیار پیچیده مانند اسیدآمینه ها و پروتئین ها ،RNAوDNA و آنگاه میلیون ها گونه از موجودات زنده را به وجود آورند. بر اساس این نظریه در هر مرحله از زمان موجودات زنده پیچیده تراز مرحله قبل می گردند اما قانون آنتروپی نشان می دهد که این فرایند موهوم برخلاف قوانین فیزیک است.

حتی دانشمندانی که به نظریه اعتقاد دارند به این امر اقرار می کنند. دانشمندی به نام رس می گوید: مراحل پیچیده که حیات در طول تکامل پشت سر می گذارد به شدت با نتایج قانون دوم ترمودینامیک در تضادند. این قانون می گوید که یک رویکرد دائمی وبرگشت ناپذیر به سوی خلل،اضطراب و بی نظمی وجود دارد در حالیکه نظریه تکامل می گوید که حیات به مرور زمان اشکال پیشرفته تر و منظم تری به خود می گیرد. 2

دانشمند دیگری که به این نظریه ایمان دارد از بحرانی که به دلیل تضاد با قانون دوم ترمودینامیک گریبانگیر آن شده است می گوید: یکی از مشکلات اساسی که زیست شناسان با آن روبه رو شده اند آن است که تکامل و قانون دوم ترمودینامیک با یکدیگردر تضادند. زیرا سیستم های زنده وغیرزنده به مرور زمان فرسوده و از پیچیدگی ونظم آنها کاسته می شود و آنگونه که تکامل می گوید پیچیده تر نمی شوند. 3

این دانشمند راجر لیوین است و درمقاله ای که در مجله Science چاپ شد این را تصریح کرد.
دانشمند دیگری که به این نظریه ایمان دارد جورج استرافروپولوس است وی گفته است که بنابه قانون دوم ترمودینامیک امکان ندارد حیات به طور خودبه خود به وجود بیاید و این امکان وجود ندارد در شرایط طبیعی اشکال پیچیده موجودات زنده ایجاد شوند او در یکی از مقاله های منتشر شده در مجله American scientist که به دفاع ازنظریه تکامل معروف است نوشته است:در شرایط طبیعی امکان ندارد هیچ مولکول آلی پیچیده ای به طور خود به خود به وجود بیاید. بلکه بنا به قانون دوم ترمودینامیک باید منحل شود و درواقع هرچه مولکول پیچیده ترباشد تمایل کمتری به استقرار دارد و دیر یا زود متلاشی می شود. عملیات فتوسنتزوسایر عملیات های مربوط به حیات و حتی خود حیات را نمی توان بر اساس داده های قانون دوم ترمودینامیک و یا هر شاخه دیگری ازعلوم توجیه کرد.هرچند تلاش های خطای عمدی و غیرعمدی فراوانی برای تفسیر آن صورت گرفته است.4

همانطور که دیدیم قانون دوم ترمودینامیک از لحاظ علمی و منطقی سد راه فرضیه تکامل است. تکامل نمی تواند هیچ تفسیر غلمی ای برای آن بیاورد داعیان تکامل هم فقط فکر می کنند می توانند آن را توجیه کنند مثلا یکی از آنها که جیرمی رفکین نام دارد معتقد است که این نظریه به طرزی جادویی بر قانون آنتروپی چیره شده است:
قانون آنتروپی می گوید تکامل زندگی در این سیاره انرژی کلی را نابود می کند و ازبین می برد ولی برداشت ما از تکامل چیزی کاملا برخلاف این است. ما می بینیم که فرایند تکامل انرژی بزرگتری ایجاد می کند و به طریقی سحرآمیز بر نظم زمین می افزاید.5
آیا این عبارات می تواند معنایی غیراز این داشته باشد که تکامل صرفا یک اعتقاد کورکورانه است؟

.1 Jeremy Rifkin, Entropy: A New World View, New York, Viking Press,1980, p.6
2. J. H. Rush, the Dawn of Life, New York, Signet, 1962, p 35
3. Roger Lewin, “A Downward Slope to Greater Diversity”, Science, vol.217, 24.9.1982, p. 1239
4. George P. Stravropoulos, “The Frontiers and Limits of Science”, American Scientist, vol. 65, November-December 1977, p.674
5. Jeremy Rifkin, Entropy: A New World View, p.55
6. For further info, see: Stephen C. Meyer, “The Origin of Life and the Death of Materialism”, 1. Jeremy Rifkin, Entropy: A New World View,New York, Viking Press, 1980, p.6
2. J. H. Rush, The Dawn of Life, New York, Signet, 1962, p 35
3. Roger Lewin, “A Downward Slope to Greater Diversity”, Science, vol.217, 24.9.1982, p. 1239
4. George P. Stravropoulos, “The Frontiers and Limits of Science”, AmericanScientist, vol. 65, November-December 1977, p.674
5.5 Jeremy Rifkin, Entropy: A New World View, p.5