هر جا و هر وقت دلشان بخواهد بساط سخنرانی و سیمنار و همایش مهیاست.

هر جا و هر وقت دلشان بخواهد بساط سخنرانی و سیمنار و همایش مهیاست. تریبونها در دست دولت است. هر جا و هر وقت دلشان بخواهد بساط سخنرانی و سیمنار و همایش مهیاست. جایزه و نشان لیاقت و شجاعت و افتخار به یکدیگر میدهند. دستور میدهند مدارس، کلاسهای سفارشی برگزار کنند و دانشآموزانِ طفل معصوم بنشینند و فقط گوش کنند. صدا و سیما دست از پا خطا کند گوشمالیاش میدهند و شیر بودجهاش را قطع میکنند. دهها روزنامه و صدها سایت و خبرگزاری ذهن مردم را هر لحظه بمباران میکنند. مگر چه خبر است؟ چه شده که این همه گرد و خاک میکنند و هیاهو راه میاندازند؟ بعضیها در سخنرانیهایشان کلمه «بـــــــرجــــــــــام» را با غلظت تمام ادا میکنند و طوری آن را کش میدهند که انگار قرار نیست به این زودیها بساط ستایش و تمجیدهای یکطرفه پایان بگیرد. انگار زور و اجبار است ایمان آوردن به «بـــــــــرجـــــــــام!� �
در طرف مقابل این جریان، مردم شوخ طبع و صبور ایران قرار دارند. مردمی که تریبون ندارند اما حواسشان جمع است. تاریخ نشان داده مردم ایران صبور هستند اما ساکت نمینشینند. اخیرا که سریال «کیمیا» از تلویزیون پخش میشد اتفاقهای جالبی افتاد. وقتی مردم فهمیدند این سریال به شعور بینندهها توهین میکند چه کردند؟ شبکههای اجتماعی را پر کردند از لطیفه و جوک درباره «کیمیا» و محتوا و معنای آنها این بود که مردم میگفتند ما این «دروغها» را قبول نداریم. ارزیابی مردم این بود که کیمیا و اسطورهسازی و قهرمانبازیهایش «دروغ» است. حتما قرار نیست مردم بیایند و مقابل صدا و سیما تجمع کنند که چرا پول بیتالمال و وقت مردم را با «دروغ» به هدر میدهید. مردم حرفشان را به سبکهای دیگر و ابزارهای دیگری میزنند که شنیدنش عقل و هوشیاری میخواهد.
در این میان شاید مقایسه «کیمیا» و قهرمانبازیهایش با «برجام» و اسطورهسازیهایش خیلی به یکدیگر شبیه باشند. وقتی سریال «کیمیا» پخش میشد خیلی از مردم تلویزیون را خاموش نکردند اما به شیوه خودشان به آن اعتراض کردند به طوری که کیمیا شد نماد «قهرمان دروغین» و به قول معروف «پهلوانپنبه»
در سیاست هم خیلی وقتها این اتفاق میافتد. مردم دروغ را میشنوند اما جوابش را نگه میدارند برای وقتش. آن «وقت» قطعا یومالله خواهد بود، مانند 22 بهمن و 9 دی و سوم تیر.
شعار «مرگ بر آمریگا» در راهپیمایی امروز بیشتر از هر شعار دیگر تکرار شد، با غلظت تمام! انگار این شعار هنوز هم میتواند هر توطئهای را رسوا کند. مردم ما آگاه و مهمتر از آن هوشیارند، مثل مردمی که امروز به خیابانها آمدند و شعار مرگ بر آمریکا دادند. مثل مردم شهرستان «شال» در استان قزوین که دیروز حماسه آفریدند. به راستی این حضورهای معنادار مردم باز کدام «دروغها» را نشانه گرفتهاند؟

- - , .

گفتگوی هم میهن...